Hydrolyzed Keratin na liście INCI mówi technologowi, z jaką kategorią składnika ma do czynienia, ale nie wyjaśnia jeszcze, jak surowiec będzie oddziaływał z włóknem włosa. O tym, czy większy będzie jego potencjał penetracji, czy znaczenie oddziaływania powierzchniowego, współdecyduje profil masy cząsteczkowej. Dobór hydrolizowanej keratyny to układanka kilku powiązanych parametrów: rozkładu mas cząsteczkowych (MW, ang. molecular weight), składu peptydowego, stopnia hydrolizy oraz kondycji włosa. Pokazujemy, jak czytać te dane, co rzeczywiście pokazują badania i jak wykorzystać tę wiedzę przy projektowaniu formulacji hair care.
Ta sama nazwa INCI, inna charakterystyka surowca
Hydrolyzed Keratin opisuje kategorię składnika, ale nie jego pełny profil technologiczny. Dwa surowce o tym samym INCI mogą pochodzić z różnych źródeł białka, być otrzymywane inną metodą hydrolizy i zawierać odmienne proporcje wolnych aminokwasów oraz peptydów. Różnić może się także rozkład ich mas cząsteczkowych.
Te parametry mogą wpływać na to, czy po aplikacji hydrolizat przenika w głąb włosa, osadza się przede wszystkim na kutykuli, czy oddziałuje z włóknem na obu poziomach. Mniejsze frakcje mogą wykazywać większy potencjał penetracji, natomiast większe częściej pozostają w zewnętrznych obszarach włókna lub oddziałują na jego powierzchni. Nie jest to jednak sztywny podział. Ten sam hydrolizat może częściowo wnikać do włókna, a częściowo osadzać się na kutykuli [1,3,4].
Przy doborze surowców w hair care sama nazwa INCI to za mało. Należy jeszcze sprawdzić profil MW, w tym rozkład poszczególnych frakcji oraz określić, czy w danym projekcie ważniejsza jest penetracja, oddziaływanie powierzchniowe, czy połączenie obu mechanizmów.
Przydatność wybranego surowca potwierdzają dopiero testy w docelowej formulacji.
Chcesz zamówić próbkę surowca?
Prześlemy aktualną specyfikację oraz informacje o dostępności produktu. Możesz również otrzymać próbkę do wstępnych testów formulacyjnych.

Co profil MW mówi o zachowaniu hydrolizatu we włosie?
Zależność między masą cząsteczkową a lokalizacją hydrolizatu dobrze pokazuje badanie Malinauskyte i wsp. Porównano w nim trzy hydrolizaty keratynowe pochodzące z wełny: low MW o średniej masie 221 Da, mid MW o masie około 2577 Da oraz high MW o średniej masie około 75 440 Da [1].
Badanie przeprowadzono na włosach teksturowanych o silnym skręcie poddanych wcześniej chemicznemu prostowaniu preparatem na bazie wodorotlenku sodu. Sprawdzano, gdzie lokalizują się poszczególne frakcje oraz jak wpływają na właściwości mechaniczne i termiczne włókien.
Istotne różnice dotyczyły lokalizacji hydrolizatów względem włókna. W przypadku low MW znaczącą penetrację sugerowały zmiany wymiarowe włókna. Dla mid MW w analizie mikroskopowej wykazano penetrację do kory. Hydrolizat high MW pozostawał natomiast głównie na powierzchni i tylko w ograniczonym stopniu docierał do wewnętrznych obszarów włosa [1].
Tabela 1. Lokalizacja i wybrane efekty hydrolizatów keratynowych o różnej średniej masie cząsteczkowej [1]
Średnia masa cząsteczkowa | Główna obserwacja dotycząca lokalizacji | Wybrane wyniki badania |
221 Da | znacząca penetracja sugerowana na podstawie zmian wymiarowych włókna | nie obserwowano porównywalnej poprawy wszystkich ocenianych parametrów mechanicznych jak dla wariantów mid i high MW |
około 2577 Da | penetracja do kory wykazana w analizie mikroskopowej | wzrost modułu Younga, ograniczenie łamania i wpływ na oceniane właściwości termiczne |
około 75 440 Da | głównie powierzchnia i zewnętrzne obszary włókna | wzrost modułu Younga i ograniczenie łamania mimo ograniczonej penetracji |
Źródło: opracowanie własne na podstawie [1].
Wartości MW dotyczą konkretnych hydrolizatów oraz warunków zastosowanych w badaniu i nie stanowią uniwersalnych granic funkcjonalnych. Wyniki wskazują jednak, że profil MW może wpływać na lokalizację hydrolizowanej keratyny względem włókna [1].
Czy głębsza penetracja oznacza lepszy efekt?
Niekoniecznie. Sama lokalizacja hydrolizatu nie przesądza o uzyskanym efekcie. Gdyby o funkcjonalności decydowała wyłącznie głębokość penetracji, najmniejsze peptydy powinny zapewniać największą poprawę ocenianych parametrów . W badaniu Malinauskyte zależność nie była jednak tak prosta.
Frakcje mid i high MW zwiększały moduł Younga, czyli miarę sztywności włókna, oraz ograniczały łamanie włosów przy 20% i 80% wilgotności względnej. Hydrolizat low MW, mimo wskazywanej w badaniu większej penetracji, nie poprawiał w podobnym stopniu wszystkich analizowanych parametrów mechanicznych. Na oceniane właściwości termiczne wpłynęła natomiast tylko frakcja mid MW [1].
Podobny wniosek wynika z badań peptydów i większych protein keratynowych pochodzących z wełny. Oba rodzaje składników korzystnie wpływały na zawartość wilgoci oraz wybrane właściwości mechaniczne włosów poddanych wcześniej zabiegom chemicznym [2].
Większa masa cząsteczkowa i pozostawanie bliżej powierzchni nie przekreślają więc funkcjonalności hydrolizatu.
Dla formulanta wniosek jest praktyczny: penetracja nie jest samodzielną miarą ani jakości ani działania surowca. Mniejsze peptydy obecne w korze i większe fragmenty oddziałujące z kutykulą mogą wnosić odmienne, potencjalnie uzupełniające się właściwości. .Wybór powinien wynikać z efektu, który ma zostać uzyskany i zmierzony.
Czy penetracja i działanie powierzchniowe się wykluczają?
Nie. W praktyce trudno sprowadzić zachowanie hydrolizowanej keratyny do wyboru: wnętrze albo powierzchnia. Dostępne badania pokazują, że oba mechanizmy mogą występować równocześnie.
Villa i wsp. badali hydrolizat otrzymany przez enzymatyczną degradację keratyny z piór, którego dominujące peptydy miały masę około 800–1079 Da [3]. Po zastosowaniu w formulacjach do włosów obserwowano wzrost nawodnienia włókna, szczególnie przy użyciu ciepła. Analiza SEM wykazała jednocześnie obecność depozytów materiału w obszarze połączeń łusek kutykuli. Badanie nie lokalizowało bezpośrednio peptydów w korze, pokazuje jednak, że hydrolizat zawierający głównie peptydy o masie około 800–1079 Da może pozostawiać wykrywalne depozyty na powierzchni włókna.
Podobny obraz przedstawia praca Fan i wsp. z 2025 r. [4]. W analizowanym modelu hydrolizowana keratyna tworzyła warstwę na powierzchni włosa, a jednocześnie część materiału penetrowała do jego wnętrza. Autorzy obserwowali również rozpad badanego hydrolizatu pod wpływem promieniowania UV na mniejsze peptydy i aminokwasy, co w tym modelu sprzyjało penetracji. Wyniki dotyczą konkretnego hydrolizatu i nie mogą być bezpośrednio przenoszone na inne surowce.
Dane te pokazują, że potencjał penetracji może współistnieć z oddziaływaniem powierzchniowym. Profil MW może więc współdecydować o charakterze interakcji hydrolizatu z włóknem, ale sam nie definiuje jego funkcji w sposób jednoznaczny. Wyników tych nie należy automatycznie przenosić na każdy surowiec o INCI Hydrolyzed Keratin.

Od czego poza MW zależy zachowanie hydrolizatu?
Średnia MW nie opisuje całego surowca. Dwa hydrolizaty o podobnej średniej MW mogą mieć inny rozkład frakcji – bardziej wąski lub szeroki, obejmujący w różnych proporcjach wolne aminokwasy, krótkie peptydy i większe fragmenty białkowe.
Przy porównywaniu surowców należy uwzględnić także:
źródło keratyny – wpływa na skład aminokwasowy materiału wyjściowego;
metodę i stopień hydrolizy – wpływają na sposób rozpadu białka i powstający profil peptydowy;
strukturę i ładunek peptydów – mogą zmieniać ich oddziaływania elektrostatyczne z włóknem;
kondycję włosa – uszkodzona kutykula i zmieniona struktura włókna mogą zwiększać dostępność dróg penetracji;
warunki formulacji i aplikacji – między innymi pH, typ bazy, poziom użycia, czas kontaktu, obecność innych składników oraz zastosowanie ciepła.
Znaczenie kondycji włosa pokazują również badania nad wpływem struktury peptydów na ich penetrację.
W analizowanym modelu transport zależał od oddziaływań elektrostatycznych i był obserwowany we włosach uszkodzonych oksydacyjnie, ale nie we włosach nieuszkodzonych [5].
Wynik uzyskany na włosach rozjaśnianych nie może być automatycznie przenoszony na włosy dziewicze.
Dlatego średnią MW należy interpretować łącznie z rozkładem mas, charakterystyką peptydów i opisem modelu badawczego.
Jak przełożyć profil MW na kierunek formulacyjny?
Profil MW warto traktować jako jedno z kryteriów charakterystyki hydrolizatu, a nie samodzielny predyktor efektu. Niższe frakcje mogą wiązać się z większym potencjałem oddziaływania w bardziej dostępnych obszarach uszkodzonego włókna, natomiast większe fragmenty mogą mieć większe znaczenie dla interakcji z zewnętrznymi obszarami włókna i jego powierzchnią. Dostępne badania nie wyznaczają jednak jednej optymalnej masy cząsteczkowej ani uniwersalnych granic funkcjonalnych [1–5].
TuriKer® – profile MW jako kryterium wyboru wariantu
Przykładem linii surowców, w której profil masy cząsteczkowej został wykorzystany jako jedno z kryteriów różnicowania wariantów hydrolizowanej keratyny, jest dostępna w ofercie MEDICOS linia TuriKer®. To rodzina hydrolizatów β-keratyny pochodzenia indyczego, otrzymywanych w procesie kontrolowanej hydrolizy. Poszczególne warianty różnią się profilem mas cząsteczkowych; w zależności od wariantu obejmują wolne aminokwasy oraz peptydy o różnych zakresach MW [6].
W klasyfikacji CosIng dla Hydrolyzed Keratin wskazywane są między innymi funkcje kondycjonujące włosy, filmotwórcze, antystatyczne i humektantowe.
Tabela 2. Profile MW i przykładowe kierunki zastosowania wariantów TuriKer® [6]
Wariant | Profil MW | Przykładowe kierunki zastosowania |
TuriKer® Micro | poniżej 1000 Da | formulacje beauty, również do kosmetyków do pielęgnacji włosów, skóry i paznokci. |
TuriKer® LM | około 2000 Da | kosmetyki do pielęgnacji włosów, skóry i paznokci |
TuriKer® PlusMM | powy żej 1000 Da | kosmetyki i zabiegi profesjonalne; projekty anti-aging |
TuriKer® MM | powyżej 3000 Da | hair & body care; zastosowania, w których znaczenie ma tworzenie filmu na powierzchni |
TuriKer® NS | pełne spektrum MW | dermokosmetyki i formulacje wymagające szerokiego profilu frakcji |
Źródło: opracowanie własne na podstawie materiałów technicznych Atlantis Ingredients [6].
Zestawienie pomaga zawęzić wybór wariantów, ale nie zastępuje dokumentacji ani prób. Przywołane badania [1–5] nie były prowadzone na wariantach TuriKer® i nie stanowią bezpośredniego potwierdzenia ich właściwości aplikacyjnych. Pokazują natomiast, że profil MW może być jednym z czynników różnicujących zachowanie hydrolizatów keratynowych względem włosa, dlatego warto uwzględniać go już na etapie projektowania formulacji. Ostateczną decyzję należy oprzeć na aktualnych materiałach producenta, założeniach formulacji i wynikach testów [6].

TurEssence® – różne profile MW w jednej koncepcji
Rozwinięciem podejścia opartego na profilowaniu MW jest koncepcja TurEssence®. Jeżeli formulacja ma uwzględniać zarówno bardziej dostępne obszary uszkodzonego włosa, jak i jego powierzchnię, można rozważyć komplementarne wykorzystanie wariantów TuriKer® o różnych profilach masy cząsteczkowej [6].
W koncepcji TurEssence® mniejsze peptydy i wolne aminokwasy mogą wnosić większy potencjał oddziaływania w bardziej dostępnych obszarach uszkodzonego włókna, natomiast większe fragmenty są ukierunkowane przede wszystkim na interakcję z powierzchnią, gdzie mogą adsorbować się na osłonce i wspierać tworzenie filmu. Takie podejście jest spójne z obserwacjami przedstawionymi w literaturze, zgodnie z którymi penetracja i depozycja powierzchniowa nie muszą być mechanizmami rozłącznymi [1,3,4]. Konkretna kombinacja wariantów, ich proporcje i poziomy użycia powinny być każdorazowo zweryfikowane w docelowej formulacji .

Rys. 1. TurEssence® – dwupoziomowa koncepcja pielęgnacji włókna oparta na komplementarności wariantów TuriKer® o różnych profilach MW. Grafika stworzona przy użyciu AI.
Profil MW zawęża wybór, próba rozstrzyga
Profil MW pomaga przewidzieć sposób interakcji hydrolizatu z włosem, ale nie przesądza o efekcie w docelowej formule. Znaczenie mają również rozkład frakcji, struktura peptydów, kondycja włosa oraz parametry całej formulacji. Dlatego dobór wariantu TuriKer® warto traktować jako punkt wyjścia do oceny w docelowej bazie.
MEDICOS udostępnia dokumentację techniczną i próbki poszczególnych wariantów TuriKer® umożliwiając ich porównanie w konkretnym projekcie formulacyjnym , a dobrze przygotowany brief technologiczny ułatwia natomiast wskazanie wariantów odpowiadających założeniom projektu.
Bibliografia
[1] Malinauskyte E., Shrestha R., Cornwell P.A., Gourion-Arsiquaud S., Hindley M. Penetration of different molecular weight hydrolysed keratins into hair fibres and their effects on the physical properties of textured hair. International Journal of Cosmetic Science. 2021;43(1):26–37.
[2] Barba C., Scott S., Roddick-Lanzilotta A., Kelly R., Manich A.M., Parra J.L., Coderch L. Restoring Important Hair Properties with Wool Keratin Proteins and Peptides. Fibers and Polymers. 2010;11(7):1055–1061.
[3] Villa A.L.V., Aragão M.R.S., dos Santos E.P., Mazotto A.M., Zingali R.B., de Souza E.P., Vermelho A.B. Feather keratin hydrolysates obtained from microbial keratinases: effect on hair fiber. BMC Biotechnology. 2013;13:15.
[4] Fan J., Wu L., Wang J., Bian X., Chen C., Chang K. Performance and Mechanism of Hydrolyzed Keratin for Hair Photoaging Prevention. Molecules. 2025;30(5):1182.
[5] Silva C.J.S.M., Vasconcelos A., Cavaco-Paulo A. Peptide structure: Its effect on penetration into human hair. Journal of Cosmetic Science. 2007;58(4):339–346.
[6] Atlantis Ingredients. Materiały produktowe i techniczne producenta dotyczące linii TuriKer® oraz koncepcji TurEssence®, w tym charakterystyka profili mas cząsteczkowych TuriKer® Micro, LM, PlusMM, MM i NS.




